Werkgevers vinden het lastig om werknemers te ontslaan. Ontslaan is nooit leuk. Maar wanneer mag je iemand, gedurende de contractperiode, ontslaan? En zijn er speciale regels voor iemand ontslaan?

Wat zijn de regels voor iemand ontslaan?

Voor het ontslaan van een werknemer, waarbij werkgever en de werknemer het oneens zijn, geldt sinds 2015 een toets. Er zijn een tweetal wegen waarop een werknemer ontslagen kan worden:

Het UWV geeft akkoord op ontslag. Op basis van bedrijfseconomische redenen of langdurige arbeidsongeschiktheid.
Bij de kantonrechter. Op basis van één van de ontslaggronden die staan beschreven in het burgerlijk wetboek. Het belangrijkste hierbij is dat er één ontslaggrond gekozen moet worden die volledig toe te rekenen.
Daar komt bij dat de werkgever in veel gevallen een transitievergoeding mee moet geven aan de werknemer.

Een werknemer ontslaan is erg lastig. Zeker in het geval van langdurige arbeidsongeschiktheid, waarbij de kosten van de werkgever al erg hoog liggen. Hiervoor is de regeling compensatie transitievergoeding opgenomen in het wetsvoorstel Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB).

Wat verandert er in 2020 voor iemand ontslaan?

Per 1 januari 2020 is voorgenomen om de cumulatiegrond toe te voegen aan het ontslagrecht. Wanneer een werkgever meerdere redenen voor ontslag heeft, kan hij dit onderbouwd samenvoegen om het ontslag aan te vragen. Een werknemer die bijvoorbeeld minder functioneert, vaak ziek is en disrespectvol is naar collega’s en klanten kan op basis van deze drie gronden worden ontslagen.

Er moet nog een definitief akkoord komen vanuit de Eerste Kamer op het toevoegen van de cumulatiegrond. In het geval van ontslag op cumulatiegronden door toekenning van een rechter, zou de transitievergoeding 50% hoger uit kunnen vallen. Ten minste, als dit wetsvoorstel door de Eerste Kamer heen komt. Als er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever, kan de kantonrechter een aanvullende billijke vergoeding toekennen naast de wettelijke transitievergoeding.